Jesteś tutaj:Poezja»Blog Wiesławy Kwinto-Koczan »Jesiennie
piątek, 16 września 2011 12:30

Jesiennie

Napisane przez  WUKA

wuka_jesiennieZnów ochra i cynober,
jesienne drzewa plami.
Puste gniazda już dawno,
rozstały się z ptakami.
Smutna szarość wieczoru,
rzuca cieniem o ścianę,
pąsowieją ze złości jabłka,
dzisiaj zerwane.
Znów tak długo do lata,
więc przyczaić się trzeba,
we wspomnieniach
z wędrówek do Połonin
i nieba.
Słuchać skrzypiec,
nie świerszczy
i odszukać dusioła,
co się ukrył wśród wierszy
o bieszczadzkich Aniołach.

(z tomiku "Nocne niebo śpiewa Aniołami")

Czytany 1609 razy Ostatnio zmieniany niedziela, 18 września 2011 14:32
Więcej w tej kategorii: « WRZESIEŃ. PAŹDZIERNIK »

2 komentarzy

  • Link do komentarza łąka czwartek, 29 września 2011 15:23 napisane przez łąka

    "Znów tak długo do lata,
    więc przyczaić się trzeba" -dobrze że z takimi obrazami pod powiekami.

    Raportuj
  • Link do komentarza iwan środa, 28 września 2011 09:44 napisane przez iwan

    ...pięknie
    i tak bieszczadzko,
    moja tęsknota...

    pozdrowienia

    Raportuj

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone (*) są wypełnione.
W treści wiadomości możesz używać podstawowych znaczników HTML.